|
is 27 jaar en rolstoelafhankelijk. In het dagelijks leven verzorgt Wendy oa een telefoondienst, wat aangeeft dat zij communicatief de nodige vaardigheden heeft.
|
Wendy vindt een paard een mooi dier, het ermee rond rijden, de bewegingen, de geur en de geluiden van paarden ervaart zij als prettig. In haar jeugdjaren heeft zij al kennis gemaakt met paardrijden in de Sint Maartenskliniek. Op jeugdige leeftijd en met de nodige begeleiding lukte het haar toen om op een paard te rijden. Dat lukt nu helaas niet meer. Sinds december 2001 rijdt Wendy vrijwel wekelijks bij het Huifbed in manege de Steegh te Berghem. Haar vader Gijs begeleidt haar hierbij, samen komen ze meestal wandelend naar de manege. Het liggen op het huifbed bovenop de ruggen van onze pony's was voor haar in het begin onwennig. Wendy voelde zich toen een beetje gespannen en onzeker, het was duidelijk ook wennen aan de tillift die haar op het huifbed legt. Nu is ze hieraan gewend en heeft vertrouwen in de aanwezige vrijwilligers. En natuurlijk ook in de pony's. Ze voelt dat de pony's altijd heel rustig blijven, wat haar een veilig gevoel geeft. De bewegingen van de paarden zijn goed te voelen, aldus Wendy. Belangrijk is wel dat je er goed op ligt, waarbij de ligging van de kussens heel bepalend is. Tevens vindt Wendy het prettig wanneer het tempo van de paarden niet te hoog is. Ook merkt ze dat een half uurtje rijden op dit moment lang genoeg is. Zij ervaart het rijden als een andere therapie als bijvoorbeeld fysiotherapie. Wendy vertelt dat de fysiotherapeut een keer aangaf dat de spieren in haar benen beduidend stijver waren dan de weken daarvoor; vanwege Pinksteren had Wendy die week niet gereden! Zelf heeft ze soms het gevoel alsof er een betere bloeddoorstroming in haar benen plaatsvindt dan voorheen. Zij vindt éénmaal rijden per week zeer prettig en zou het wel vaker willen. Het contact met de koetsier en andere vrijwilligers vindt zij leuk en gezellig. De sfeer is ontspannen en hartelijk, er is op zijn tijd ook ruimte voor plagerijen en grappen. Zij voelt zich altijd welkom bij het Huifbed en hoopt nog een lange tijd gebruik te kunnen maken van het Huifbed, om op deze wijze toch contact te kunnen hebben met de paarden. Dat vindt zij nog altijd heel prettig.
|
|
|
|