Graag willen wij, ouders van Floris, onze kanjer aan u voorstellen en u vertellen over zijn huifbedervaring.

Tot aan zijn negende verjaardag ongeveer ontwikkelde Floris zich normaal, heeft zijn zwemdiploma’s gehaald, gevoetbald, getennist en belletje getrokken en …………..

Vanaf dat moment zo ongeveer werden steeds meer symptomen zichtbaar van wat in februari 2004 een aangeboren stofwisselingsziekte bleek waarvoor geen therapie bestaat!! Hierdoor vermindert Floris’ spierfunctie jammer genoeg in alle opzichten.

Wat wij hem nu daarom nóg meer geven is liefde en comfort én de mogelijkheid om te kiezen. Floris hoeft vanaf het moment dat de diagnose gesteld is ook alleen nog dingen te doen die hij fijn vindt en waar hij zin in heeft.

Eén van de dingen die Floris vroeger al wou is paardrijden. (Volgens Floris kon er best een paard in onze ‘woonwijk-tuin’ gestald worden!!) We hebben dit toen uitgesteld, zo zeg je als ouders „je kunt niet alles vent, eerst zwemdiploma’s, typediploma” enz. Hadden we geweten dat Floris deze toekomst te wachten stond……

Gelukkig maar dat deze wens nu toch nog voor Floris in vervulling mag gaan en dat dank zij Stichting ’t Huifbed.

Elke 2 weken gaat Floris nu paardrijden en het is geweldig om te zien hoe onze kanjer geniet op dat huifbed. Heel bijzonder is het om te zien (én te ervaren: Ja, moeke heeft ook op het huifbed gelegen!) wat die paarden voor een gemoedsrust geven! En wat gezellig om te zien en te horen hoe de menners omgaan met Floris, met name opa Piet en Jan. Zij zijn kanjers in het geheim houden mét Floris, van een geheim tussen opa Piet en Floris! Heerlijk om je kind te zien genieten van deze momenten.

Daar doen we het voor.

Wat zijn paarden toch geweldige edele dieren; maar wat zijn die vrijwilligers toch onmisbaar. Als zij niet elke keer voor Floris klaar zouden staan, konden wij zijn wens niet in vervulling laten gaan.

Stichting ’t Huifbed & vrijwilligers: Dank jullie wel, jullie doen geweldig werk!!!!!!!

Floris, Albert & Will Albers van der Linden.